Дијагноза на дијабетес мелитус
Ако се исполни кој било од трите критериуми може да се постави дијагноза дијабетес мелитус кај небремени возрасни: ако при случаен преглед нивото на гликоза во плазмата надмине 200т§/(11 и пациентот има типични знаци и симптоми за дијабетес.
Ако се исполни кој било од трите критериуми може да се постави дијагноза дијабетес мелитус кај небремени возрасни: ако при случаен преглед нивото на гликоза во плазмата надмине 200т§/(11 и пациентот има типични знаци и симптоми за дијабетес; ако гликозата на гладно е повисока од 125 т§/Љ при 2 различни мерења; или ако вредностите на гликозата во плазмата се зголемат до 200 т§/Љ 2 часа по ингестија на 79§ гликоза (т.е орален гликоза толеранс тест).
За еден пациент кој има вредности на гликоза на гладно помегу 110 до 125 т §/(11, или по 2 часа вредноста на гликоза помегу 140 и 200 т§/сИ се вели дека има нарушена гликоза на Гладно или нарушена толеранција на Гликоза, соодветно. Таквите пациенти се чини дека се под ризик за развој на атеросклеротични заболувања и се под зголемен ризик за развој на вистински дијабетес мелитус.
Важно е да се разгледа дали постоечко нарушување е одговорно за појава на хипергликемија кај пациентот. Некои ендокрини нарушувања (Сшћт§-ов синдром, акромегалија, фоехромоцитом) и инсуфициенција на панкреасот (поради хемохроматоза или хроничен панкреатитис) може да бидат придружени со хипергликемија. Лекови (на пр. кортикостероиди, тиазидни диуретици, п-адренергични антагонистиа) исто така може да ја нарушат толеранцијата на гликоза.
