Светската здравствена организација и црвеното месо

Во нашата исхрана најзастапени видови црвено месо се свинско, телешко, говедско и јагнешко месо, а во црвено месо се вбројуваат и коњско месо и месо од дивеч. Овие меса имаат висока биолошка и нутритивна вредност, специфичен вкус и мирис и се важен извор на биолошки вредни белковини, железо, цинк, бакар и витамин Б12. Енергетската вредност зависи од количината на масти и белковини во месото. Помасните меса имаат поголема калориска вредност, а помала биолошка вредност. Темното месо, во однос на светлото, содржи помала количина протеини, но поголема количина железо. Црвеното месо содржи малку поголема количина маснотии. Едно од најчестите прашања денес во сферата на современата нутриционистика е дали е претераната консумација на црвено месо пожелна или треба да се редуцира. Оваа дилема потекнува од истражувања кои говорат за тесна поврзаност меѓу црвеното месо и некои форми на карцином, особено карцином на дојка кај жени, карцином на дебело црево, како и некои кардиоваскуларни заболувања, по кои нашиот регион, за жал, предничи. Секако, не смееме да заборавиме дека станува збор за црвено месо од масовно одгледување, кое честопати е контаминирано со антибиотици и пестициди, а се подготвува со пржење, пенирање, во форма на пљескавици и ќевапи од бројните брзи ресторани, да не ги спомнуваме и разните сувомесни производи во кои се додаваат разни засилувачи на вкус. Препораката на Светската здравствена организација е црвеното месо да се користи поретко во исхраната, а предност да се даде на рибата, живинското и мисирското месо.