Што може да предизвика вкочанетост на левото стопало?

Доколку вкочанетоста на стопалото трае подолго време и симптомите продолжуваат и покрај спроведена физикална терапија, се препорачува да се направат биохемиски анализи на крвта (гликоза, уреа, креатинин, албумини, вкупни протеини, директен и индиректен билирубин, GGT, AST и ALT), со цел да се провери функцијата на панкреасот (да се исклучи дијабетес), бубрезите и црниот дроб, бидејќи нивните нарушувања можат да предизвикаат чувство на трнење и вкочанетост. Дополнително, корисно е да се направи колор доплер преглед на крвните садови на долните екстремитети, со цел да се провери проодноста на артериите на стопалото (дорзалис педис, тибијалис антериор и постериор) и да се исклучи можно стеснување или запушување, иако тоа е поретко. Се препорачува и проверка на нивото на фолна киселина и витамин Б12 во крвта. Освен тоа, потребен е преглед кај невролог кој ќе ја процени сензибилноста (чувство за топло/студено, вибрации), рефлексите и тонусот на мускулите, а по можност и да се направи ЕМНГ - испитување на спроводливоста на нервните импулси до стопалото. Без овие наоди и прегледи, тешко е да се донесе конкретен заклучок за причината на симптомите.