Кои се последиците од трихинела и колку долго траат болките во мускулите?

Трихинелозата минува низ три стадиуми, а прогнозата и времетраењето на закрепнувањето зависат од стадиумот во кој е откриена болеста и започнато лекувањето. Ако не се лекува навремено, во потешките форми на болеста, кога се зафатени дијафрагмата и меѓуребрените мускули, се јавуваат знаци на слабеење на респираторниот систем (напади на диспнеа и астматичен тип кашлица). На кожата понекогаш се јавува макулопапулозен исип, придружен со чешање. Знаци на надразнетост на централниот нервен систем (главоболка, несоница, психомоторна вознемиреност, епилептиформни грчеви) се јавуваат кај најтешките форми на болеста. Најтешките манифестации во оваа фаза се знаци на акутна срцева слабост: брзо заморување, изразена малаксаност, гушење, палпитации, нагло настанати конгестии на белите дробови и црниот дроб, отекување на потколениците и др. Оваа состојба го загрозува животот на болниот и е последица на развој на акутен трихинозен миокардит, придружен со соодветни промени на ЕКГ. Стадиумот на мускулна инвазија е втор стадиум на болеста, кој се манифестира со болки во мускулите, висока температура, отоци на лицето и очните капаци, преосетливост на светлина. Зафатеноста на мускулите често доведува до тешкотии при џвакање, голтање и дишење. Во потешките случаи доаѓа до промени на срцето, белите дробови и нервниот систем, а може да настапи и смрт. И покрај тоа, во најголем број случаи болеста преминува во стадиум на реконвалесценција, период кој одговара на создавањето на цисти и трае од неколку недели до неколку месеци. Во третата фаза од развојот на болеста доаѓа до таложење на соли во капсулите на ларвите. Може да трае повеќе недели или месеци. Долго по почетокот на болеста, пациентите се жалат на слабост или вкочанетост на мускулите, „ревматски“ тегоби и слично. Подоцна, по шестиот до седмиот месец, кога капсулите ќе калцифицираат, болеста може да се дијагностицира со рентгенски преглед. Поуздан специфичен лек за трихинелоза не постои. Лек на избор е антипаразитик од групата на бензимидазоли, а како алтернатива се користат други лекови од истата група. Резултатите од лекувањето се најдобри кога терапијата започне во раната фаза на инфекцијата. Кај болките во мускулите добро помагаат мирување во постела и примена на салицилати (на пример, аспирин). Во сузбивањето на алергиските манифестации корисни се антихистаминици. Кај најтешките форми на болеста (знаци на миокардит, оштетувања на централниот нервен систем и респираторната мускулатура), лекувањето вклучува и глукокортикоиди, кои делуваат антиинфламаторно, антиалергиски и имуносупресивно. Примената на антихелминтици кај оваа инфекција има смисла во интестиналниот стадиум, додека нивното дејство врз мускулните ларви е доста несигурно. Затоа е тешко да се каже точен период на закрепнување, бидејќи самата инфекција трае доста долго, минува низ повеќе стадиуми, а кај болките во мускулите се препорачуваат само лекови кои намалуваат воспаление и болка.